Lasca ten Kate organiseert Salon Lunaire op de zondagmiddag in Huis De Pinto. De Salon is een samenzijn vol verrassende optredens, eigenzinnige presentaties en inspirerende ontmoetingen.

Lasca is na een paar jaar kleinkunstacademie en de studies Nederlands en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam een bedrijf met haar ex-man gestart waar ze liedteksten op maat schreven en uitvoerden voor bedrijfsopdrachten. Bijvoorbeeld bij een fusie van twee bedrijven bezongen ze de gevoelige kanten van het fusieproces. Nadat ze hun bedrijf ophieven, ging Lasca aan de slag met allerlei campagnes rond duurzaam en lekker eten. Daarnaast bleef ze optreden, onder andere in haar maandelijkse Salon Lunaire, waarmee ze al in 2003 is begonnen. Dit alleskwam stil te liggen in coronatijd. In 2020 is ze gestart met het lesgeven in Nederlands als tweede taal aan expats. Dat doet ze nu fulltime en met veel plezier.

1. Hoe ben je begonnen met het organiseren van Salon Lunaire?

“Mijn inspiratiebronnen waren de Parijse salons van eind 19de eeuw en dan met name de salon in Le Chat Noir in Montmartre. Dit was een populaire ontmoetingsplaats van artiesten met verrassende optredens door musici als Erik Satie, dichters als Guillaume Apollinaire en vele anderen. Tussen de bedrijven door was er bij deze salons gelegenheid voor performers en gasten om elkaar te ontmoeten bij een drankje. Zo’n soort salon ben ik gaan organiseren; eerst in een Parijsachtig restaurant in de Jordaan en daarna o.a. in het Bethaniënklooster in De Balie en in Splendor. Ook hier kwam door de coronatijd kwam een einde aan. Oktober vorig jaar vroeg Monique ten Boske, organisator van de Muziekmatinee op zondagochtend in het Pintohuis, me of ik misschien Salon Lunaire in Huis De Pinto wilde organiseren. En daar kon ik geen ‘nee’ op zeggen.”  

2. Hoe ziet het programma van een Salon Lunaire eruit?

“Geen Salon is hetzelfde, maar er is wel iets van een ‘vaste opzet’. Er is altijd een afwisseling van muziek, variërend van b.v. jazz tot klassiek en wereldmuziek, en andersoortige optredens, zoals dans en poëzie. Het gaat steeds om korte optredens, gecombineerd in drie ‘blokjes’. Daartussen zijn pauzes waarin de performers en het publiek elkaar ontmoeten bij een drankje en een kop soep. Zelf presenteer ik het geheel en zing hier en daar een liedje, bijvoorbeeld aan het begin en het eind van de Salon. Daarbij werk ik al vanaf het begin samen met de geweldige pianist Rodolphe Serné en nu ook met gitarist John van der Veer Wat is je drijfveer?

“Heb belangrijkste en leukste vind ik het om artiesten een podium te geven om iets ‘eigens’ met het publiek én met elkaar te delen, iets wat misschien niet meteen aan bod komt in de ‘reguliere uitoefening’ van hun vak Iets ‘met een verhaal’. En om de Salon te maken tot een plek waar mensen elkaar inspireren. De Salon is al een aantal keer een voedingsbodem voor nieuwe samenwerkingen geweest, iets waar ik heel blij van word. Voor het publiek hoop ik dat het zich na afloop even opgetild heeft gevoeld uit de ‘waan van de dag’, en dat nog meer in de toch behoorlijk sombere tijd waarin we nu leven.”

3. Voor wie is Salon Lunaire bedoeld?

“Salon Lunaire is bedoeld om professionele kunstenaars een plek te geven waar ze dingen kunnen uitproberen. Misschien iets dat ze in hun professionele leven niet direct kwijt kunnen, of een voorproefje van iets dat nog in de maak is De Salon is niet commercieel; wie er optreedt doet dat omdat hij of zij dat graag doet om alle eerdergenoemde dingen die de Salon brengt….

4. Heb je een grappig verhaal of een bijzondere herinnering aan iets dat tijdens zo’n bijeenkomst is gebeurd?

“Ik heb een B&B in mijn woning en op een bepaald moment had ik een Amerikaan te gast. Ik hoorde dat hij in zijn kamer banjo speelde en dat klonk heel goed. Hij bleek professioneel musicus te zijn Dit was op een dag dat ik ’s avonds een Salon organiseerde. Ik vroeg hem spontaan of hij die avond misschien een klein optreden wilde geven en dat wilde hij wel. Die avond trad er toevallig ook een bijzonder gitaarduo op en aan het eind van de avond ontstond er een spontane en geweldige ‘jamsessie’ van de banjospeler met deze gitaristen, met daaromheen een kring van gasten. Zo gebeurde precies waar ik altijd op hoop: er ontstond ter plekke iets nieuws en heel erg inspirerends in de Salon. Dit blijft een hele fijne herinnering.”